Ana içeriğe atla

Prof. Dr. Ali Balcı’ya Dair

 

Hiç umudum yoktu. Umutsuzluğum garibanlığımdandı. Akademik çevrede yer alma arzuma rağmen 15 müracaatın 3’ü içinde yer almak, hem de “dışarıdan biri” olarak yer edinmek imkânsızdı. Ama bir simyacı hevesiyle “çok istenen bir isteğin gerçekleşmesi” için her şeyin seferber olacağı teselli kaynağım idi. Ümitsizliğimin başka bir nedeni ise tutunacak “güçlü bir dal”ımın olmayışı idi. Ama yazmıştım. Yazmak benim içim en büyük iletişim aracıydı. Kendimi ifade edişimin güçlü karinesi. Belki görünür ümidi ile kendimi olumsuzluğa hazırladığım bir sırada sonuç hiç te beklediğim bir şekilde neticelenmedi. Ama bilemezdim Prof. Dr. Ali Balcı gibi tarafsız, bilmeye ve bilime saygılı, eşitlik ve adaletten yana, düşünceye değer veren, demokratik bakış açısına sahip bir hocanın programın başında yer aldığını.

 Üç kişilik kontenjan arasında yer almam yaşamım/ mesleğimde bir dönüm noktası oldu. Ali Hoca artık hocam, danışacağım kişi ve büyüğümdü.

 “Eğitim bir süreçtir ve değerlendirmeye tabidir”, cümlesi her daim eğitimcilerin dillendirdiği bir ifadedir. Sürecin ve değerlendirmenin ciddiyeti yaptığınız işe verdiğiniz önemi, dolayısı ile öğrencinin de size verdiği değeri yansıtır. Ali Balcı Hoca’nın her hafta her derste bu bilinci bir davranış olarak sergilemesi, bir hoca olarak âcizane yetiştirmeye çalıştığım öğrencilere aktarmaya çalıştığım bir ilkedir. İşinize değer verdikçe başkalarının da size ve yapacağınız değerlendirmeye olan saygıları artmaktadır.

 Her hoca öğrencisinin daha da ileride olmasını ister. Ancak samimiyet, olumlu iletişim, beklentinin yüksekliği öğrencide atak yapmak için temel isteklendirme kaynağıdır. Ali Balcı’nın “çocuklar” diye başlayan hitabı bende yakınlık hissi oluşturduğu gibi Hoca’nın eşitlikten ve adil olmaktan yana olduğunu da gösteriyordu. İsmini hatırlayamadığım bir eğitimcinin “öğrenme eşitler arasında daha iyi gerçekleşir”,  sözüne örnek olacak şekilde derslerimizdeki sohbet minvalindeki öğrenmelerimiz Ali Hoca’ya özgü tekniklerdi.

 Hocamın affına sığınarak yurtdışında bulunduğu bir sırada ders aldığı hocasının – ki Ali Hocamın İngilizcesini söylediği- “Sen çok zekisin ancak utangaçsın” sözünü hiç unutmam. Hocamın utangaçlığı asaletinden, efendiliğinden, saygısından ve de hayatın çok gerilerinden başlayıp çok ileriye gitmenin yanlış yapmama titizliğinden kaynaklanmaktadır.

  Bilim araştırma ile zenginleşir. Lisansüstü eğitimde öğrenci araştırma ile olgunlaşır. Araştırma ile konuşulur, araştırmaya göre düşünülür. Ali Hoca’mın her daim araştırma, bilim, etik, yöntem, veri analizi, istatistik gibi kavramların üzerinde durması biraz da böbürlenerek söylemem gerekir ki öğrencileri olarak alanda saygınlığımıza sebebiyet oldu.

 

                                               Prof. Dr. Ali Balcı

  Yetiştirme her ne kadar seçme ile başlasa da seçilenin sürekli değerlendirilmesi onun kısa sürede olgunlaşmasını ve yetkinleşmesini sağlar. Yetiştirme döneminde her çalışmanın noktasına, virgülüne kadar okunarak dönüt verilmesi,  eksiyi, artıyı görünür kıldığı gibi yapılan işe, öğrenciye saygının bir ifadesidir. Öğrencinin ortaya koyduğu ürün netice itibarıyla hoca ile irtibatlanır. Doğal olarak “hocan kim ?” , “kiminle çalıştın?” akademi çevrelerinde sıkça duyulur. Ali Hoca’nın ilk günden mezuniyete kadar öğrencisinin yanında yer alması ve ona dönüt vermesini temel bir ilke olarak gördüm. Tez savunmasında zorlandığımda “terimin ayak diplerine ulaştığı” anda bile beni tesellisi gün gibi aklımda.

 Doktora çalışmalarım sırasında yaşadığım en büyük acı en yakınımdakini kaybetmemdi. Ali Hocamın “ hayat bu, alışmak gerek” sözü o dönem en büyük rahatlama kaynağım olduğu gibi ondan sonra da her yaşadığım sıkıntı da başvurduğum ifade oldu.

 Bilmek, kendini bilmek, kendini ifade etmek, inanç ve ideolojiye saygılı olmak en büyük erdem olsa gerek. Ali Hoca’mdan öğrendiğimiz; akademik ilerlemeler için kendimizi bilmek, inanç ve ideolojimizi yaptığımız işten uzak tutmak, araştırmaya göre konuşmak, insan ilişkilerinde saygı ve sevgi eksenli hareket etmek hep öğrencileri olarak rehberimiz oldu.

  Ali Hocam bize verdiklerinizin en iyisini yapmaya devam edeceğimizden hiç kuşkunuz olmasın. Mutluluğunuz daim, ömrünüz sağlıklı olsun.

    Ağustos 2020

 

Prof. Dr. Sadık Kartal

Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi

 

Yorumlar

  1. Yüreğine sağlık Sadık Hocam, ne güzel dile getirmişsin, izninle paylaşmak istiyorum...

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

TERÖRSÜZ BİR TÜRKİYE ve de EĞİTİM

    Öğretmenimiz Muhitin’in eline kâğıt kalem vererek Kürtçe konuşanları yazmalarını istedi. Ertesi gün öğretmene teslim ederek görevini tamamlayacaktı. O gün ben ve Memet, Muhittin oyun arkadaşımız olduğundan anamızın dilinde Muhittin’i oyuna çağırdık. Muhittin “görevli” olduğundan bizim ismimizi kara listeye yazacağı beyanından sonra bizde savunmaya geçtik. Çünkü onu çağırmaya gittiğimizde anasıyla anasının diliyle iletişim halindeydi. Muhittin bizi yazmayacak biz de onun anasıyla konuşmasını gizleyerek sulha vardık ve ispiyonculuğa ortak olduk. İletişimde özümüze döndük ancak diğerlerinin kurtuluşu yoktu, onları yakalarsak yazacaktık.     Anadili resmi dilden farklı birisi olarak okulda yaşadığım bu örneğin dışında öğrenim hayatı boyunca ben ve benim gibilerin yaşadıkları sıkıntı, dışlanma, horlanma, alay edilme örnekleri çoktur.   Coğrafyaya, tarihe hevesli ve ilgili birisi olarak Mezopotamya’da yaşayan halkların talihsizliğiyle hep karşılaştım. En büyük...

BU KEZ İZNİK İÇİN ÇAL

  Kösyanlı aşiretinin kışlık diyarı Akdurak’tan yeni yerleşim mekânı Doldur Köyü’ne yerleşen dedem, göçebeliğinden ve de yükünü aldığından olsa gerek önce Besni’ye oradan da Besni’ye 20 Km uzaklıktaki İznik Köyü’ne yerleşir. Babam ise Besni’den sonra yeniden Doldur Köyü’ne ardından dedemin yanına döner. Doldur’dan dönemin nakliye aracı olan eşek sırtında tarihini bilemediğim daha doğrusu geçmişine tam olarak ulaşamadığım İznik’teyiz artık.   Besni’nin bu kadim köyü arkasını fıstık ve bereket diyarı Kızıldağına dayamıştır. Yüzünü ise bereketi ile nam salmış Keysun ovasına, oradan Anadolu coğrafyasında geniş bir alana ve kültüre sahip Rışvan aşireti beylerinin yazlığı olan, zengin tarih ve kültürü ile Besni’ye daha da öteye gökyüzünün direği Akdağlara çevirmiştir. Gördüğümüz ve duyduğumuz kadarıyla İznik’in ilk yerleşim alanı bir tarafında Keysun çayı, diğer tarafında ise bu çaya kurulan bentlerden alınan suların ortasında kalan bahçeler arasına kurulmuş. Köyün doğusunda iki...

İZNİK’TEN TOKATA DOSTANE BİR KÖPRÜ

  Köprü, özlemi gidermede kısa yol, medeniyete ön ayak, uzaklara yakınlık katan, engelleri kaldıran, iki yakayı birleştiren, bir adım öteye götüren, doğaya inat tercihini insandan yana koyan bir kolaylaştırıcıdır. Herkesin buluşma noktası, kamusal alan ve vazgeçilmezdir.   Köprü benim için babama özlemimi giderdiğim, okumaya yöneldiğim ve hasata gittiğim bir kapıdır. Altında balık avladığım, ayak diplerinde kurbağaların yosunlar ile cilveleşmelerini izlediğim bir güzellik ve tarihi eserdir. Düşüncelerimin imgesi ve de simgesi ise köyümüzün timsali, her fotoğraf karesinin ilki Besni/İznik Köyü köprüsü. O çocukluğuma dönüşüm, çocukluktan çıkışım ve de geleceğe ışıktır benim için. Bu yıl ne hikmetse hep köprülerle karşılaştım. İlkbaharın son hasadında kutsal bir günde hep yukarıya aktığını düşündüğüm Fırat suyunun haşinliğini dizginleyen Kızılin Köprüsü.    İkinci yüzyılda yapıldığı söylenen Köprü, Besni/ Kızılin köyü sınırları içerisinde. Kommagene Uygarlığı tarafı...